top of page
budgie-4544624_edited.jpg

ROZMNAŻANIE PAPUŻKI FALISTEJ

Porady i wskazówki dotyczace rozmnażania papużek falistych. Strona jest wciaz aktualizowana i nadal w trakcie tworzenia (temat rozmnażania jest niezwykle złożony i rozbudowany), dlatego zagladaj regularnie by sprawdzać nowe treści.

Hodowla papug falistych może być niezwykle satysfakcjonującym doświadczeniem, pozwalającym obserwować wzrost i rozwój tych inteligentnych stworzeń. W tym przewodniku przeprowadzę Cię przez proces hodowli papug falistych krok po kroku, udzielając nieocenionych wskazówek i sugestii od doświadczonych hodowców.

Krok 1: Przygotowanie do Hodowli

Wybierz zdrowe ptaki na rodziców: Wybierz ptaki w wieku co najmniej jednego roku, ponieważ młodsze papugi mogą nie być jeszcze gotowe fizycznie do rozrodu. Upewnij się, że zarówno samiec, jak i samica są zdrowe i nie wykazują żadnych oznak choroby lub deformacji.

Używanie zbyt młodych lub zbyt starych papug do hodowli może wiązać się z różnymi konsekwencjami i wyzwaniami. Oto, co może się zdarzyć w każdym z tych przypadków:

Rozmnażanie ptaków za młodych:

Mowa o papużkach, które majá poniżej 1 roku.

Młode papugi mogą nie mieć w pełni rozwiniętych narządów rozrodczych, co może prowadzić do powikłań w trakcie procesu hodowli.

Samice papug hodowane zbyt wcześnie mogą mieć trudności ze składaniem jaj lub opieką nad potomstwem, zwiększając ryzyko zablokowania jaja, przepukliny lub niewłaściwej opieki rodzicielskiej.

Samce papug hodowane zbyt wcześnie mogą mieć niedojrzałą spermę i zmniejszoną płodność, co prowadzi do niższych wskaźników sukcesu hodowlanego.

Rozmnażanie ptaków za starych:

Mowa o papużkach, które majá więcej niż 4 lata (szczególnie samice; samce można próbować używać do lęgów do 5-go roku życia)

Hodowla zbyt starych papug może również wiązać się z wyzwaniami i potencjalnymi komplikacjami.

Wraz z wiekiem papugi tracą zdolność rozrodczą, w tym zmniejszoną płodność i zmniejszoną żywotność jaj.

Starsze samice papug mogą mieć większe ryzyko rozwoju problemów związanych z jajami, takich jak zablokowanie jaja lub otrzewnowe zapalenie żółtka.

Starsze samce papug mogą mieć zmniejszoną jakość i ilość spermy, co prowadzi do zmniejszenia wskaźników sukcesu hodowlanego.

Hodowla zbyt starych papug może również zwiększyć ryzyko problemów zdrowotnych związanych z wiekiem.

Odpowiednie warunki mieszkaniowe:

Zapewnij przestronną klatkę lub wolierę z osobnymi budkami dla każdej pary hodowlanej. Klatka powinna być dobrze wentylowana i wyposażona w drążki (żerdzie). Idealny, zalecany rozmiar klatki hodowlanej to: 76 cm długości, 46 cm wysokości, 38 cm szerokości. Czasami można znaleźć klatki hodowlane o rozmiarze 60x40x40 cm, co również jest odpowiednie. Niektórzy hodowcy sugerują użycie prostych, grubszych drążków w klatkach hodowlanych, aby pomóc papugom falistym zachować równowagę podczas kopulacji. Najlepsze drążki są wykonane z naturalnego drewna, ponieważ papugi faliste lubią je gryźć i obgryzać w okresie lęgowym.

Temperatura i oświetlenie: Utrzymuj stabilną i odpowiednią temperaturę dla swoich papug falistych, idealnie między 21-24°C. Zapewnij im naturalne światło lub pełnospektralne źródło światła dla ptaków, aby naśladować godziny dzienne, co jest niezbędne dla ich zdrowia reprodukcyjnego. Papugi faliste potrzebują 12 godzin światła dziennego, aby wejść w tryb lęgowy. Jeśli hodujesz w wolierze, upewnij się, że obszar gniazdowania znajduje się w cichym i odosobnionym miejscu, aby zapewnić prywatność dla pary hodowlanej. Jednak zdecydowanie zaleca się używanie osobnych klatek hodowlanych, a nie wolier, aby uniknąć lęgów kolonijnych.

Jedną z najpopularniejszych i łatwodostępnych klatek hodowlanych jest ta poniżej. W moim przypadku, wykonałam otwór po boku klatki, ponieważ chciałam, aby budka lęgowa była po boku klatki. Samodzielne wykonanie prostej modyfikacji pozwala zaoszczędzić pieniądze, ponieważ klatki sprzedawane jako "klatki hodowlane" są zwykle droższe (jednak zalecam umieszczenie drążków w inny sposób - od przodu do tyłu klatki, od przedniem ściany do tylnej). 

breeding cage for budgies

Powody, dla których hodowla kolonijna jest zwykle uważana za niekorzystną dla papug falistych:

 

Zwiększony stres i agresja:

Papugi faliste są naturalnie terytorialnymi ptakami, a gdy są trzymane w bliskim sąsiedztwie innych par hodowlanych, mogą przejawiać zwiększony stres i agresję. Konkurencja o miejsca do gniazdowania, pokarm i zasoby może prowadzić do konfliktów i walk między członkami kolonii, co może skutkować obrażeniami lub nawet śmiercią.

Trudności w monitorowaniu poszczególnych papug:

W hodowli kolonijnej staje się trudne monitorowanie zachowań, zdrowia i aktywności rozrodczych poszczególnych papug falistych. Identyfikacja konkretnych par, śledzenie sukcesu kopulacji, składania jaj, inkubacji i rozwoju piskląt staje się skomplikowane, co może wpływać na odpowiednią opiekę i zarządzanie hodowlą.

Zwiększone ryzyko przenoszenia chorób:

Trzymanie papug falistych w dużej bliskości zwiększa ryzyko przenoszenia chorób między członkami kolonii. Choroby, pasożyty i infekcje mogą szybko się rozprzestrzeniać, powodując powszechne problemy zdrowotne i zmniejszoną skuteczność rozrodu.

Brak więzi i opieki rodzicielskiej:

W hodowli kolonijnej więź między poszczególnymi parami i opieka rodzicielska mogą być ograniczone. Papugi faliste mogą nie tworzyć silnych więzi partnerskich, co prowadzi do zmniejszonego sukcesu kopulacji, niewystarczającej inkubacji jaj lub niewłaściwej opieki rodzicielskiej nad pisklętami. Brak indywidualnej uwagi i opieki może zwiększać ryzyko zaniedbania lub porzucenia jaj lub piskląt.

Ograniczona kontrola nad rezultatami rozrodu:

W hodowli kolonijnej staje się trudne kontrolowanie konkretnych par i rezultatów rozrodu. Utrzymywanie rejestrów hodowlanych i śledzenie linii rozrodczych staje się trudniejsze, utrudniając selektywne wysiłki hodowlane.

Zwiększone ryzyko kazirodztwa (np. siostra z bratem, lub matka z synem):

W hodowli kolonijnej istnieje większe ryzyko niezamierzonego skojarzenia spokrewnionych ze sobá ptaków, co może prowadzić do problemów zdrowotnych związanych z genetyką i obniżonej żywotności potomstwa. Bez odpowiedniego monitorowania i kontroli, blisko spokrewnione papugi mogą się rozmnażać, pogarszając problemy genetyczne z biegiem czasu.

Budka lęgowa dla papug falistych

Ogólnie rzecz biorąc - jeśli nie chcesz, aby twoje papużki się rozmnażały - nie zapewniaj im budki lęgowej. Więcej informacji na temat budki lęgowej, jej znaczenia i konsekwencji jej braku, możesz znaleźć TUTAJ.

Zrównoważona dieta:

Choć nie istnieje konkretna dieta, która gwarantuje sukces hodowlany u papug falistych, zapewnienie dobrze zrównoważonej i pożywnej diety może wspierać ich ogólny stan zdrowia i zdolności rozrodcze. Oto kilka kwestii dietetycznych, które mogą zachęcić papużki do rozmnażania się:

Wysokiej jakości ziarno.

Zaoferuj różnorodny wybór wysokiej jakości ziarna jako główny składnik ich diety.

Użyj mieszanki ziaren dedykowanej dla papug falistych, która zawiera różne nasiona, takie jak proso, mozga kanaryjska (zalecane proporcje: 60/40 (60% mozgi kanaryjskiej, 40% prosa).

Unikaj mieszanek nasion z nadmiernymi dodatkami niskiej jakości lub niskiej jakości ziarna.

Świeże liściaste warzywa.

Dodawaj do diety różnorodne świeże liściaste warzywa, takie jak szpinak, jarmuż, brokuły, bazylię, możesz dodać również marchewkę, paprykę, ogórek czy groszek. Lubiany przez papużki szpinak powinien być jednak dawany nieczęściej niż 2x w tygodniu, ponieważ utrudnia on przyswajanie wapnia - bardzo ważnego przy lęgach.

Zmieniaj  warzywa, aby zapewnić różnorodność i zrównoważone przyjęcie składników odżywczych.

Owoce:

Podawaj małe ilości świeżych owoców jako okazjonalne przysmaki.

Oferuj opcje, takie jak jabłka, pomarańcze, jagody, banany i melony.

Owoce należy podawać oszczędnie ze względu na ich wysoką zawartość cukru oraz kwasu.

Źródła białka.

Wprowadź do ich diety pokarmy bogate w białko, zwłaszcza podczas sezonu rozrodczego. Oferuj małe ilości gotowanego jajka lub suszonych larw jako źródła białka. Białko pomaga wspierać produkcję jajek i ogólny stan zdrowia rozrodczego.

Suplementy wapnia i minerałów.

Wapń jest niezbędny do tworzenia skorupek jaj i funkcjonowania mięśni podczas rozrodu.

Zapewnij suplement wapnia, taki jak sepia lub kostka mineralna.

Poniższe produkty pochodzá z anglojęzycznej wersji strony i mogá nie być dostępne w Polsce.

Aviform for breeding budgies
Aviform for breeding budgies
Aviform for breeding budgies
aviform for breeding budgies

Kiełki.

Rozważ dodanie kiełków jako pożywnego dodatku do diety papużek. Ziarna, np. prosa, namocz na noc i dokładnie je opłucz przed pozostawieniem do kiełkowania. Kiełkujące nasiona są bogate w enzymy, witaminy i minerały, co czyni je korzystnymi w okresie rozrodu. Opisałam dokładniej jak samemu zrobić kiełki TUTAJ.

Świeża woda i nawodnienie.

Zadbaj o ciągłe dostarczanie świeżej, czystej wody. Nawodnienie jest istotne dla ogólnego zdrowia i funkcjonowania rozrodczego.

Regularnie czyść pojemnik na wodę i zmieniaj wodę, aby utrzymać jej świeżość.

Więcej na temat diety dla papużek falistych znajdziesz TUTAJ.

Krok 2: Parowanie papug falistych

Kompatybilność: Obserwuj uważnie swoje papugi, aby określić, które pary są kompatybilne. Zwróć uwagę na oznaki wzajemnego zainteresowania sobá, takie jak wzajemne czyszczenie sobie piór lub karmienie się nawzajem.

Umacnianie więzi: Pozwól wybranej parze spędzić czas razem w oddzielnej klatce lub wolierze, aby wzmocnić ich więź. Może to zająć kilka dni do kilku tygodni. Obserwuj ich interakcje, aby upewnić się, że są kompatybilne i zapobiec agresji.

Wprowadzenie budki lęgowej: Umieść odpowiedniá budkę lęgowá w klatce lub wolierze, gdy para wykazuje oznaki więzi. Budka powinna mieć wklęsłe dno i mały (5cm średnicy) otwór wejściowy. Więcej informacji na temat budek lęgowych znajdziesz TUTAJ.

Samica i samiec w okresie lęgowym: Papugi faliste mają okresy, kiedy instynktownie są zainteresowane rozrodem lub nie. Musisz upewnić się, że para, którą chcesz rozmnożyć, jest w kondycji lęgowej. Więcej informacji na temat tego, jak to rozpoznać, znajdziesz TUTAJ.

Więcej informacji na temat parowania papug falistych znajdziesz TUTAJ.

Krok 3: Zachowanie lęgowe i składanie jajek

Zachowanie godowe: Papugi faliste angażują się w różne zachowania godowe, takie jak regurgitacja pożywienia, wzajemne czyszczenie piór i kiwanie głową. Te zachowania wskazują, że lęgi sá blisko. Aby dowiedzieć się więcej na temat zachowań godowych, przejdź do TEJ strony.

Materiał do budowy gniazda: Zaoferuj różnorodne materiały do budowy gniazda, takie jak rozdrobniony papier, sucha trawa i trociny. Hodowcy używajá również naturalnych płatków owsianych, które bardzo dobrze pochłaniajá wilgoć i w przeciwności do trocin nie majá pyłu. Samica wykorzysta te materiały do budowy swojego gniazda.

Składanie jajek: Samica papużki złoży jajka około 10-14 dni po kopulacji. Zapewnij jej suplement wapnia, w postaci sepii, lub gotowanego na twardo jajka, aby wesprzeć zdrowie samicy i tworzenie skorupek jaj.

Krok 4: Wysiadywanie jaj i wykluwanie młodych papużek

Wysiadywanie: Samica papugi falistej rozpocznie wysiadywanie jaj po złożeniu drugiego lub trzeciego jaja. Czasem zaczyna wysiadywać od 1go jajka. 

Monitorowanie: Starannie obserwuj jaja przez cały okres inkubacji, który trwa około 18 do 21 dni. Regularnie sprawdzaj jaja pod kątem ewentualnych uszkodzeń a niezapłodnione jajka usuwaj (wrócę do tego jak to sprawdzić w dalszej części)

Wykluwanie: Młode papugi faliste zaczną wylęgać się po zakończeniu okresu inkubacji. Pozwól rodzicom opiekować się młodymi, zwykle ojciec karmi matkę, by ta mogła karmić młode. Zapewniaj im dużo pokarmu i wody (w okresie karmienia rodzice pijá znacznie więcej)

Krok 5: Wychowywanie i odstawianie piskląt od rodziców

Karmienie piskląt: Na początku rodzice będą karmić pisklęta mieszanką regurgitowanego (zjedzonego przez siebie) pokarmu i miękkich nasion. 

Czyszczenie budki: Regularnie usuwaj zanieczyszczone lub zabrudzony materiały z budki, aby utrzymać czystość i zapobiec rozprzestrzenianiu się chorób. Dorastajáce pisklęta wypróżniajá się bardzo często.

Oswajanie i niezależność: Młode papugi faliste zaczynają rozpoznawać otoczenie i eksplorować je około 4. tygodnia życia. Pozwól im opanować latanie i stopniowo zwiększaj ich niezależność. Uważnie obserwuj ich rozwój i upewnij się, że odpowiednio jedzą i piją.

Krok 6: Socjalizacja i oswajanie

Obchodzenie się z młodymi i socjalizacja: Zacznij delikatnie obchodzić się z pisklętami od wczesnego wieku, aby promować zaufanie i więź. Codziennie spędzaj z nimi czas, pozwalając im siadać na palcu lub ramieniu.

Oswajanie: W miarę jak pisklęta rosną, kontynuuj proces ich oswajania, oferując smakołyki, mówiąc do nich delikatnie i stosując pozytywne wzmocnienie. Stopniowo wprowadzaj je w różne środowiska i doświadczenia, aby budować ich pewność siebie.

Porady od doświadczonych hodowców

Cierpliwość i obserwacja: Rozmnażanie papużek falistych wymaga cierpliwości i uważnej obserwacji. Zwracaj uwagę na zachowanie i interakcje swoich ptaków.

Różnorodność genetyczna: Unikaj rozmnażania ptaków, które są blisko spokrewnione, ponieważ może to prowadzić do problemów genetycznych i zdrowotnych u potomstwa. Utrzymuj zróżnicowaná pulę genetyczną, aby uzyskać zdrowe papugi.

Kompatybilność pary: Podczas wybierania par zwracaj uwagę na to, aby unikać agresywnych lub dominujących ptaków, ponieważ mogą one wykazywać zachowania terytorialne, które mogą zaszkodzić partnerowi lub młodym.

Czystość i higiena: Regularnie czyść klatkę lub wolierę, aby utrzymać higieniczne środowisko dla swoich papug falistych. Odpowiednia higiena pomaga zapobiegać rozprzestrzenianiu się chorób i zapewnia dobre samopoczucie ptaków.

Zasięganie porady doświadczonych hodowców: Nawiąż kontakt z doświadczonymi hodowcami papug falistych lub dołącz do lokalnych klubów, aby korzystać z ich wiedzy i wsparcia przez cały proces hodowlany.

bottom of page